Գրականագիտական հանդես=Literary Journal最新文献

{"title":"Պանդխտության պատկերումը Հակոբ Մնձուրու ստեղծագործություններում","authors":"Արթուր Ավագյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-30","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-30","url":null,"abstract":"Հոդվածում վեր է հանվում սփյուռքահայ տաղանդավոր գրող Հակոբ Մնձուրու (Հակոբ Տեմուրճեան, 1886-1978թթ.) ստեղծագործություններում պատկերվող պանդխտության թեման։ Այդ թեման արևմտահայ գրականության մեջ վաղուց էր արծարծվել՝ Մելքոն Կյուրճյան, Գրիգոր Զոհրապ, Դանիել Վարուժան ․․․, սակայն Մնձուրին իր պատմվածքներում շեշտը դրել է ոչ այնքան սոցիալական խնդիրների վրա, որքան՝ մարդկային ու ազգային այն արժեքների փլուզման, որն իր հետ բերում էր պանդխտությունը. գյուղը մնում էր առանց տղամարդկային աշխատող ուժի, կանայք ծերանում էին իրենց ամուսիններին տասնամյակներով սպասելով, բնակավայրերը մնում էին անպաշտպան և պարբերաբար ենթարկվում ավարառության։\u0000В статье рассматривается тема странничества в произведениях талантливого писателя армянской диаспоры Акопа Мндзури (Акоп Темурчян, 1886-1978). Эта тема давно подни-малась в западноармянской литературе в произведениях Мелкона Кюрчяна, Григора Зограба, Даниела Варужана..., однако Мндзури в своих рассказах акцентировал внимание не столько на социальных проблемах, сколько на крахе человеческих и национальных ценностей, который принесло с собой иноземство. Деревня оставалась без мужской рабочей силы, женщины старели, десятилетиями ожидая своих мужей, поселения оставались беззащитными и регулярно подвергались разграблению.\u0000The article discusses the theme of wandering in the works of the talented writer of the Armenian Diaspora Hakob Mndzuri (Hakob Temurchyan, 1886-1978). This topic has long been raised in Western Armenian literature in the works of Melkon Kurchyan, Grigor Zohrab, Daniel Varuzhan..., however, Mndzuri in his stories focused not so much on social problems as on the collapse of human and national values that foreignness brought with it. The village was left without male labor, women were aging, waiting for their husbands for decades, settlements remained defenseless and were regularly looted.","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"3 12","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141344853","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Շարահյուսությունը՝ որպես իմաստակերտման միջոց գեղարվեստական արձակի թարգմանության մեջ (Հյուգո, Ներվալ, Բոնֆուա, Թումանյան, Թոթովենց, Բակունց)","authors":"Շուշանիկ Թամրազյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-165","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-165","url":null,"abstract":"Հոդվածը նվիրված է շարահյուսական առանձնահատկությունների կարևորությանը գեղարվեստական արձակի թարգմանության մեջ: Անդրադառնալով Ժերար դը Ներվալի, Վիկտոր Հյուգոյի, Իվ Բոնֆուայի, Հովհաննես Թումանյանի, Վահան Թոթովենցի և Ակսել Բակունցի արձակում առկա ինքնատիպ կամ անկանոն շարահյուսական կառույցներին՝ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է շարահյուսությունը, ռիթմաստեղծման իր հիմնական գործառույթից զատ, դառնում իմաստակերտման բաղադրիչ, և իմաստային ինչ տեղաշարժեր են լինում թարգմանության մեջ շարահյուսական առանձնահատկությունների անտեսման կամ ճշգրիտ վերարտադրության դեպքում:\u0000Статья изучает роль синтаксиса и синтаксических конструкций в художественном переводе. Рассматривая ряд неправильных или особенных синтаксических конструкций в прозе (Гюго, Нерваль, Бонфуа, Туманян, Тотовенц, Бакунц), статья показывает как синтаксис, помимо ритма, влияет на содержание и семантические контенты текста. С помощью сравнительного анализа оригинала и перевода, статья разбирает неизбежные последствия игнорирования синтаксических эффектов оригинала: искажение смысла и поэтических потенциальностей текста.\u0000L’article s’interroge sur l’importance des structures syntaxiques dans la traduction de la prose. En observant les particularités et les irrégularités syntaxiques présentes dans la prose de Gérard de Nerval, de Victor Hugo, d’Yves Bonnefoy, de Hovhannes Toumanian, de Vahan Totovents et d’Aksel Bakounts, cette étude cherche à montrer comment la syntaxe, outre sa fonction principale, à savoir la création des effets rythmiques, est mise au service du sens, quels sont les procédés sémantiques issus de la négligeance ou, au contraire, de la reproduction exacte des particularités syntaxiques de l’original.","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"17 14","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141340840","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Արշակ Չոպանյան, Եղիա Տեմիրճիպաշյան և Տիրան Չրաքյան (Ինտրա) գրական կապերի պատմությունից)","authors":"Պետրոս Դեմիրճյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-9","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-9","url":null,"abstract":"XIX դարավերջի – XX առաջին դարակեսի հայ նշանավոր գրող, քննադատ, բանա-սեր, լրագրող և հասարակական գործիչ Արշակ Չոպանյանի (1872-1954թթ.) անձնական և գրական առնչությունները ժամանակի երկու այլ ինքնատիպ դեմքերի՝ Եղիա Տեմիրճի-պաշյանի (1851-1908թթ.) և Տիրան Չրաքյան-Ինտրայի (1875-1921թթ.) հետ սկիզբ են առել դեռևս նրա ստեղծագործական բեմելի վաղ տարիներից: Եղիա Տեմիրճիպաշյանը նրա ուսուցիչներից էր Կ. Պոլսի Կեդրոնական վարժարանում ուսանելու շրջանում, իսկ Տիրան Չրաքյանը՝ իր սերնդակիցը, գործընկերն ու բարեկամը գրական կյանքի արդիական զարգացումների բավիղներում: Արշակ Չոպանյանի հետ Տիրան Չրաքյանի (Ինտրա) առաջին հանդիպումը եղել է հեռակա, գրական մի բանավեճի առիթով: Առարկելով Պոլսի Կեդրոնական վարժարանի հանդեսին շրջանավարտ Ա. Չոպանյանի արտասանած ճառում հնչած այն տեսակետին, թե արդի աշխարհում բանաստեղծությունը տեղի է տալիս գիտության աննախադեպ զարգացման առջև՝ Տ. Չրաքյանը համոզմունք էր հայտնում, որ պոեզիան հավիտենական է և միայն մարդու հետ կարող է անհետանալ: Ամենայն հավանականությամբ՝ հենց այդ միջադեպն էլ պատճառ է դարձել արևմտահայ գրականության այդ երկու ինքնատիպ դեմքերի անձնական հանդիպումների, կապերի և հետագա մտերմության համար: Արշակ Չոպանյանը, Եղիա Տեմիրճիպաշյանը և Տիրան Չրաքյանը (Ինտրա) շատ բարձր են գնահատել միմյանց գրական-մշակութային գործունեությունը, մարդկային որակներն ու ստեղծագործությունը՝ այդ ամենը դիտարկելով ոչ միայն ազգային, այլև միջազգային չափանիշների համատեքստում: Հայ գրականության այդ ինքնատիպ դեմ-քերի անունն ու գործը մշտապես մնալու են հայ գրականության և մշակույթի անան-ցանելի արժեքների շարքում:\u0000The personal and literary relations of Arshak Chopanyan (1872-1954), a famous Armenian writer, critic, philologist, journalist and public figure of the end of the 19th century - the beginning of the 20th century, with two other unique figures of the time: Yeghia Temirchipashyan (1851-1908) and Tiran Chrakyan-Intra (1875-1921). ) date back to the early years of his creative career. Yeghia Temirchipashyan was one of his teachers during his studies at the Central College of Constantinople, and Tiran Chrakyan was a person of his generation, his colleague and a friend in the fields of modern developments of literary life. The first meeting of Tiran Chrakyan /Intra/ with Arshak Chopanyan was on the occasion of a literary debate. Objecting to the point of view expressed in a graduate: A. Chopanya’s speech at the event of Central College of Constantinople, that poetry in the modern world gives way to the unprecedented development of science, T. Chrakyan believed that poetry is eternal and can disappear only with a man. Most likely, that incident was the reason for the personal meetings, relations and further closeness of those two unique figures of Western Armenian literature. A. Chopanyan and T. Chrakyan/Intra, both authors highly appreciated each other's literary and cultural activities, human qualities and creativity, considering all of that not only in the context of national but also international standards. The names and works of those two unique figures of the Armenian Literature","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"14 12","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141343383","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Եղիշե Չարենց․ Ազգայինի ու դասակարգայինի հան-գույցում (1920-ական թվականներ)","authors":"Ժենյա Քալանթարյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-46","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-46","url":null,"abstract":"Հոդվածում փորձ է արվել նոր տեսանկյունից դիտարկել ազգ-դասակարգ հարաբերությունը Եղիշե Չարենցի ստեղծագործություններում։ 1920-ական թվականներին իշխող խորհրդային գաղափարախոսությունը նրան դնում է երկընտրանքի առաջ՝ գրականության մեջ առաջին պլան մղելով դասակարգային թեման և գրեթե արգելապատնեշ դնելով ազգային խնդիրներ արծարծող ստեղծագործությունների հանդեպ։ Բանաստեղծը փորձում է իր երկերում հավասարակշռել ազգային ու հեղափոխական գաղափարները։ Հոդվածում շեշտվում է այն հանգամանքը, որ այդ շրջանում քաղաքականությունն իշխում է գեղարվեստի վրա, ինչը նվազեցնում է ազգային խնդիներին անդրադառնալու հնա-րավորությունը։ Իսկ 1930-ական թվականներին ավելացող քաղաքական ճնշումները որոշ դառը արձանագրումներ են թելադրում ազգային խնդիրների արծարծումներում, ավելանում են ազգային թեմայով գրված երկերը՝ մնալով անտիպ,վերջնականապես դադարում են հեղափոխական բնույթի գործերը։Այս ամենով հանդերձ՝ Չարենցը մնում է ոչ թե որևէ դասակարգի, այլ հեղափոխության ամենամեծ երգիչը և ազգային շեշտված նկարագիր ունեցող բանաստեղծը, ով հեղափոխությունը գնահատում էր ազգայինի դիրքերից։\u0000However, the ruling Soviet ideology in the 1920s made him face a dilemma, bringing the theme of class to the fore in literature and almost erecting a barrier for works that address national issues. The poet tries to balance national and revolutionary ideas in his works.The article emphasizes the fact that in that period politics rules over fine art, which reduces the possibility of addressing national issues. Meanwhile, in the 1930s, the increasing political pressures resulted in certain bitter conclusions reflected in the discussion of national issues. The number of works written on the national theme increased, yet remaining unpublished, while works of a revolutionary nature come to a final stop. Despite all this, Charents remains the greatest singer of the revolution, not of any class, and a poet of distinct national nature, who evaluated the revolution from the standpoint of the national.\u0000В статье предпринята попытка с новой стороны рассмотреть национально-классовые отношения в творюестве Егише Чаренца. Однако правящая советская идеология 1920-х годов поставила его перед дилеммюой, выдвинув классовую тему на первый план в литературе и едва ли не поставив заслон произведениям, посвященным национальным проблемам.Поэт пытается сбалансировать в своих произведениях национальные и революционные идеи. В статье подчеркивается тот факт, что в этот период политика господствует над изобра-зительным искусством, что снижает возможности обращения к национальным вопросам. А в 1930-е годы из-за усиливающегося политического давления в обсужденных поэтом на-циональных вопросах появились некоторые горькие заключения, увеличилось количество написанных на национальную тему произведений, которые остались неопубликованными и окончательно прекратились работы революционного характера. Несмотря на все это, Чаренц остается величайшим певцом революции не какого-либо класса и поэтом с подчеркнутым национальным характером, который оценивал революцию с национальной точк","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"48 13","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141339630","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"«Ալքիմիական փոխակերպման» գաղափարագեղագիտական համակարգը Վահագն Դավթյանի «Ծիրանի ծառ» պիեսում","authors":"Լիլիթ Սեյրանյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-79","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-79","url":null,"abstract":"Վ. Դավթյանի՝ համեմատաբար քիչ ուսումնասիրված «Ծիրանի ծառ» պիեսի գաղափարաբովանդակային արտաքին շերտի տակ խորհրդապատկերային համակարգերի և ենթահամակարգերի ուսումնասիրության շնորհիվ հնարավոր է տեսնել «ալքիմիական փոխակերպման» լայն և խոր ենթատեքստ: Միջնադարյան Հայաստանի բներանգային նկարագրի ապահովմանը ծառայող պարզ կերպարներից զատ պիեսում առկա է ալքիմիական բավականին խոր գիտելիք՝ ոսկու ստացմանը ծառայող նյութերի գաղտնագրված անուններ, որոնք հեղինակը որևէ կերպ չի բացատրում, և դրանց ընկալումը բացառապես հնարավոր է մասնագիտական գրականության օգնությամբ, ոսկու ստացման փուլերից մի քանիսի՝ խիստ հատկանշական նկարագրություն, հայ ալքիմիկոսի անվան ընտրության հարցում գիտակի դիրքորոշում, Աղամոս-Քրիստոս ընդգծված զուգահեռի միջոցով բացահայտվող եվրոպական ալքիմիայի պատմության և տեսության իմացություն: Դրա վկայությունն է պիեսի՝ «արհեստականորեն» ծանրաբեռնումը խորհրդավոր սիմվոլներով ու կերպարներով: Դրանք իրենց անհակասական բացատրությունն են ստանում ալ-քիմիական փոխակերպումների տեսության լույսով դիտարկելու դեպքում՝ ընդսմին ենթադրելով, որ պիեսի հեղինակը քաջածանոթ է եղել դրան։ Միֆաքննադատական, կառուցվածքային-նշանագիտական մեթոդներով, կրոնափիլիսոփայական, գնոստիկական տեսությունների նկատառումով և այսու միջգիտակարգային մոտեցումով կատարված ուսումնասիրության նորույթը և արդիականությունը պայմանավորված են ընտրված նոր դիտանկյան ընձեռած հնարավորություններով: Դրանց շնորհիվ Դավթյանի քիչ ուսումնասիրված երկը մեկնաբանվել է նորովի:\u0000Under the ideological and artistic outer layer of V. Davtyan’s relatively little-studied play \"Apricot Tree\", due to a deep study of symbolic and figurative systems and subsystems, one can see a wide and multi-layered context of the \"alchemical transformation\"․ In addition to simple images that provide a description of the flavor of medieval Armenia, the play contains a rather deep alchemical knowledge – the names of substances encoded and not explained by the author in any way, from which gold is \"obtained\"։ understanding these names is possible only with the help of special literature; an accurate alchemical description of the phases by which gold is \"obtained\"; the manifestation of professional knowledge in choosing the name of an Armenian alchemist; the knowledge of the history of European alchemy and its theory, which is manifested in the emphasized parallel of Achamos-Christ․ Evidence of this is the \"artificial\" cluttering of the play with mysterious symbols and images. All these symbols and images receive their consistent explanation if they are considered in the light of the theory of alchemical transformations, at the same time assuming that the author of the play was well acquainted with it․ The novelty and relevance of this research, which is accomplished by mythocritical and structural-semiotic methods, taking into account religious and philosophical gnostic teachings and, consequently, an interdisciplinary approach, are due to the possibilities provided by a new point of view․ According to them, a new interpretation of Davtyan's little-studied work has been given․","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"15 11","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141341375","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Շեքսպիրի «Համլետ» պիեսի հեղինակային վերարտադրությունը Ա. Կուրոսավայի կողմից «Չարերը քնում են անվրդով» ֆիլմում","authors":"Վահե Արսենյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-219","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-219","url":null,"abstract":"Ուիլյամ Շեքսպիրը մեկն է բոլոր ժամանակների ամենահայտնի և ուսումնասիրված հեղինակներից, նրա ստեղծագործությունները ուսումնասիրության նյութ են դարձել գրականագետների, թատերագետների, ինչպես և կինոգետների ու կինոռեժիսորների համար, ինչը կարելի է տեսնել հարյուրավոր գիտական աշխատանքներում, գրականագիտական ուսումնասիրություններում, թատերական բեմադրություններում և էկրանավորումներում: Գրական երկի էկրանավորումը հաճախ զուգորդվում է գրական տեքստը նույնությամբ, գրեթե աննշան փոփոխություններով ավելի նյութական և պատկերային դաշտ տեղափոխելու հետ, սակայն հարկ է նշել, որ այդ պարագայում կտրուկ նվազում է ռեժիսորի դերը որպես հեղինակ, ստեղծագործող, քանի որ տեքստի նույնական տեղափոխումը արվեստի մի ճյուղից մյուսը, որպես կանոն, չի ապահովում նորույթ, մինչդեռ վերջինս այս ոլորտում կարևորագույն գործոն է։ Սա է պատճառը, որ մեր ուսումնասիրության համար ընտրել ենք ճապոնացի կինոռեժիսոր Ակիրա Կուրոսավային: Վերջինս էկրանավորել է Շեքսպիրի երեք դրամա, սակայն ի՞նչ նկատի ունենք՝ ասելով «էկրանավորում»: Ռեժիսորը վերցրել է թեմաները և տալով դրանց սեփական մեկնաբանությունը՝ կերտել նոր ստեղծագործություններ՝ միաժամանակ հագեցնելով դրանք ճապոնական մշակութային տարրերով, ինչպես և սեփական մտահղացումից և գրական տեքստի տարբեր հատվածների անձնական իմաստավորումներից բխող խորհրդանիշերով, ինչի արդյունքում գրական տեքստ–ֆիլմ անցման մեջ շրջադարձային փոփոխություններ կան, որոնք մեզ առավել մեծ հնարավորություն են տալիս կատարելու գրական տեքստի և ֆիլմի համեմատական վերլուծությունը՝ ուսումնասիրելով նույն մոտիվները, սակայն տարբեր, երբեմն անգամ հակադիր դրսևորումներում:\u0000William Shakespeare is one of the most famous and researched authors of all times, his works have been studied by literary critics, theatrologists, as well as film scholars and directors, as can be seen in hundreds of scientific researches, literary studies, theatrical performances and screen adaptations. The screen adaptation of a literary text is often associated with the identical transfer of a literary text to a more material sphere with almost minute changes, but it should be noted that in that case the role of a director as an author and creator decreases sharply because an identical transfer of a text to another branch of art doesn’t usually provide a novelty, while the latter is a most significant factor in this sphere. This is why in this research the Japanese filmmaker Akira Kurosawa has been chosen. He’s made screen adaptations of three plays by Shakespeare, but what do we mean by “screen adaptation”? The filmmaker has taken the topics, interpreted them and created new works, enriching them with Japanese cultural elements as well as symbols deriving from his own ideas and the thoughts he had on different parts of the literary text. As a result, there are sweeping changes in the literary text-film transition, which give us a bigger opportunity to conduct comparative analysis of the literary text and film, investigating the same motives yet in different, sometimes even opposite manifestations.\u0000Уильям Шекспир – один из самых известных и изучаемых авторов ","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"11 12","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141341472","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Աստվածաշնչյան խորհրդապատկերները Վահագն Դավթյանի «Անկեզ մորենի» շարքում","authors":"Էմմա Գրիգորյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-70","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-70","url":null,"abstract":"Աստվածաշնչյան կերպարները, դրվագները և պատկերները առանձնահատուկ տեղ ունեն Վ. Դավթյանի բանաստեղծական համակարգում: Սույն հոդվածն ուղղված է դրանց ուսումնասիրմանը և արժևորմանը: Հետազոտությունը կատարվել է կենսագրական փաստերի, պատմամշակութային իրողությունների դիտարկմամբ, միֆաքննադատության, հոգեվերլուծության և կառուցվածքային-նշանագիտական մեթոդների համադրական կիրառմամբ: Աստվածաշնչյան ներազդման դաշտը նկատելի է թեմատիկ լայն ընդգրկմամբ՝ թե´ դավթյանական սիրերգության և հայրեներգության մեջ, թե´ մարդու ճակատագրի և բանաստեղծի առաքելության շուրջ բանաստեղծական մտորումներում: Հեղինակի՝ հայրենի եզերքի կարոտի և ցավի երգը, սիրապրումը, պատմահայեցողական ըմբռնումները ձևակերտվում են աստվածաշնչյան պատկերակերպարային լուծումների նմանաբերումներով ու քաղաբերումներով: Աստվածաշնչյան խորհրդապատկերները Դավթյանի պոեզիայում ինքնատիպ լուծումներ և իմաստավորում են ստացել՝ անկեզ մորենու պատկերից սկսած մինչև խաչելության դրվագը: Հոդվածի մեջ քննաբանվել են նաև «Անկեզ մորենի» շարքում առկա, քրիստոնեությանն առնչվող գունային, ձայնային և բուրազգացողական պատկերները: Ուսումնասիրության նորույթը համադրական մեթոդաբանությամբ կատարված հետազոտության արդյունքում աստվածաշնչյան խորհրդապատկերների համակարգային նկարագրի բացահայտումն է: Գոյաբանական ճգնաժամի պայմաններում խիստ արդիական են դավթյանական բանաստեղծական հուշումները:\u0000Biblical figures, episodes and images have a special place in Davtyan's poetic system. This article is aimed at their study and evaluation. The research was carried out with the observation of biographical facts, historical and cultural realities, and the combined use of mythology, psychoanalysis and semiotic methods. The field of biblical influence is noticeable by the broad coverage of themes, both in Davidic love songs and patriotic songs, and in poetic reflections on the fate of man and the poet's mission. The author's song of longing and pain of the native land, courtship, and historical-contemplative understandings are shaped by similes and metaphors of biblical iconographic solutions. Biblical images in Davtyan's poetry have received original solutions and meaning, starting from the image of strawberry to the episode of the crucifixion. The article also examines the color, sound and olfactory images from the cycle \"Ankez Moreni\" associated with Christianity. The novelty of the study is the discovery of a systematic description of biblical symbols as a result of the comparative methodology research. In the conditions of existential crisis, Davtyan's poetic prompts are very relevant.\u0000Библейские персонажи, эпизоды и образы занимают особое место в поэтической системе Давтяна. Данная статья направлена на их изучение и оценку. Исследование проводилось с учетом биографических фактов, исторических и культурных реалий, а также использованием мифокритики, психоанализа и семиотических методов. Поле библейского влияния заметно широким охватом тем, как в любовных и патриотических песнях Давида, так и в поэтических размышлениях о судьбе человека и миссии поэта. Авторская песня о тоске и боли по ро","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"28 2","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141341950","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Արտեմ Հարությունյան. «Տողիս վերջում միշտ բաց դուռ կա…»","authors":"Սուրեն Աբրահամյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-129","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-129","url":null,"abstract":"Արտեմ Հարությունյանի «Հայաստան` անկախացող երկիր» պոեմը նշանակալից է ոչ միայն արդի հայ պոեզիայում, այլև, հրատարակվելով 2003-ին «Հուդայի արձակուրդը» գրքում, բանաստեղծի անցած ճանապարհի, գեղարվեստական համակարգի ձևավորման ամբողջական արտահայտությունն է։ Ուստի պոեմի վերլուծությունը ընդգրկում է Ա. Հարությունյանի բանաստեղծական համակարգի զարգացման ներքին ընթացքի հայեցությունը, որն արդիական է թե´արդի հայ պոեզիայի քննության, թե´բանաստեղծի աշխարհայացքի, պոետիկայի և լեզվի մեկնաբանության տեսանկյունից։\u0000Artem Harutyunyanˈs poem \"Armenia a independent country \" is a significant not only in modern Armenian poetry, but also, published in 2003 in the book \" Hudaˈs Holiday \", it is the complete expression of the poetˈs path, the formation of the artistic system. Therefore, the analysis of the poem includes the Armenianness of the internal process of the development of A. Harutyunyanˈs poetic system, which is actual both from the point of view of the examination of modern armenian poetry and the interpretation of the poetˈs worldview, poetics and language .\u0000Поэма Артема Арутюняна \"Армения – независимая страна\" значительно не только в современной армянской поэзии, но и, опубликовавшись в 2003 году в книге \"Отпуск Иуды\", стала выражением пройденной дороги поэта и формирования его внутреннего течения развития поэтической системы, которая является актуальной с точки зрения современной армянской поэзии, мировоззрении поэта, поэтики и интерпретации языка.","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"36 5","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141340616","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Պատմագրական մետագեղարվեստականությունը Վահագն Գրիգորյանի «Ժամանակի գետը» վեպում","authors":"Հասմիկ Խաչիկի Հակոբյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-104","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-104","url":null,"abstract":"Վահագն Գրիգորյանի «Ժամանակի գետը» (2008) վեպն աչքի է ընկնում տեքստակառուցման հետաքրքիր սկզբունքներով։ Վեպը Եղեռնը վերապրած Տեր-Գալստյան և Տերգալուստյան ընտանիքների տարբեր սերունդների ներկայացուցիչների կյանքի ու ճակատագրերի մասին է, որոնց միջոցով հեղինակը ներկայացնում է ավելի քան հարյուր տարվա ընդգրկում ունեցող ազգային ողբերգությունը։ Վեպը երկխոսություն է ժամանակին արևմտահայերի հետ տեղի ունեցած ողբերգության փաստի ու դրան հաջորդած միջազգային ու թուրքական կառույցների հնչեցրած արձագանքների ու գնահատականի միջև, որոնք համեմատության հարթակ են ստեղծում՝ տեսանելի դարձնելով իրականության և դրա ընկալման ու մեկնաբանության անհամապատասխանությունը։ Վեպի հիմնական պատումին զուգահեռ հեղինակը ներկայացնում է տեքստային ապացույցներ, որոնք վերցված են լրագրերի հրապարակումներից, արխիվներից, թուրք և այլազգի պաշտոնյաների հայտարարություններից ու հաղորդագրություններից և վավերական են ու ստույգ։ Դրանք վեպին «պատմագրական մետագեղարվեստական» բնույթ են հաղորդում։ Այս եզրույթն առաջարկել է կանադացի գրականագետ Լինդա Հաթչոնը 1980-ականների վերջին։ Հոդվածի նորությունն այն է, որ Վ. Գրիգորյանի վեպն առաջին անգամ քննվում է Լ․ Հաթչոնի առաջարկած «պատմագրական մետագեղարվեստականության» տեսության տեսանկյունից։ Հոդվածը կառուցված է համաշխարհային գրականագիտոթյան մեջ հայտնի գիտական հետևյալ հարացույցների երկխոսության սկզբունքի հիման վրա՝ հերմենևտիկա, ֆենոմենոլոգիա և սոցիոլոգիա, որոնց միջոցով փորձել ենք բացահայտել գեղարվեստական երկի համատեքստային մեկնաբանության առանձնա-հատկությունները։ Այս տեսանկյունից անդրադառնալով վեպում առկա տարաբնույթ միջտեքստային շերտերին՝ նկատել ենք, որ այն ժանրային տարբեր պատումներ ընդգրկող կառույց է։ Վեպի հիմնական շարադրանքը շրջանակված պատմության օրինակ է․ վեպը գրվում է վեպի շարադրանքին զուգահեռ, պատմողը վեպի հերոսներից մեկն է՝ Գնելը, որը պարբերաբար հանդես է գալիս վեպի մյուս հերոսների՝ իր ազգականների անուններից։ Վեպի միջտեքստային շերտերից է Տարոնի նամականին, որն ուղարկվում է Եվրոմիության էլեկտրոնային կայքին։ In 2008, Vahagn Grigoryan's novel \"The River of Time\" was published, standing out for its interesting principles of text construction. The novel delves into the lives and destinies of representatives from different generations of the Ter-Galstian and Tergalustian families who survived the Genocide. Through their stories, the author presents a national tragedy spanning more than a hundred years. Evidently, the novel serves as a dialogue between the actual tragedy faced by the Western Armenians at the time and the responses from international and Turkish institutions in the aftermath. This establishes a platform for comparison, revealing the inconsistency between reality and its perception and interpretation. Alongside the main storyline, the author introduces valid textual evidence taken from newspapers, archives, statements, and reports of Turkish and foreign state officials, giving the novel a ‘historiographic metafiction’ character. This concept was coined by a Canadian literary theorist Linda Hutcheon in the late 1980s. The novelty of this article lies in the fact that V.","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"21 5","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141341178","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Արյունոտ օրերի մատյանը (Ավետիք Իսահակյանի 1941-1944 թթ. օրագրությունը)","authors":"Ավիկ Իսահակյան","doi":"10.54503/1829-0116-2024.1-23","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/1829-0116-2024.1-23","url":null,"abstract":"Հոդվածը ներկայացնում է մեծ բանաստեղծի գրական ժառանգության մի կարևոր հատված՝ նրա ստեղծագործական ծոցատետրերը, որոնք նրա ստեղծագործության պատկառելի մասն են կազմում: Ներկայացվող ծոցատետրը, որի գրառումներն արվել են 1941-1944թթ. մի օրինակելի նմուշ են Իսահակյանի ծոցատետրի՝ թե՛ բովանդակային, թե՛ ժանրային իմաստով: Պատերազմական շատ առումներով, դժվարին մի շրջան, որը զարմանալի կերպով արտացոլվել է նրա ոչ մեծ, ընդամենը 20 էջանոց ընդհանուր տետրի չափսերի ծոցատետրում: Այստեղ սևեռված է Իսահակյանի հետաքրքրությունների մի լայն շղթա՝ սկսած ռուսաց դեսպան Նելիդովի հակահայկական հայտարարություններից մինչև Րաֆֆու իմաստուն կանխատեսումները, Շահամիր Շահամիրյանի որդու տապանագրից մինչև Յավա կղզու բնակիչների սովորույթները, ֆաշիզմի գաղափարախոսների հայացքներից մինչև Մեսխեթ աքսորյալ ժողովրդի տառապանքները: Եվ այսպես շարունակ: Այդ ոչ մեծ ծավալի մատյանում հավաքագրված են շուրջ 40 նովելի հակիրճ պատումներ, զուտ գրողի ստեղծագործական լաբորատորիային բնորոշ գրառումներ, նշումներ, ասացվածքներ, ոճեր: Եվ, բնականաբար, բոլոր այդ գրառումներով անցնում է ընթացող Երկրորդ աշխարհամարտի զորեղ շունչը: Ուստի և հրատարակումը վերնագրված է «Արյունոտ օրերի մատյանը»:\u0000The publication introduced one of the important pages of the literary heritage of Avetik Isahakyan. The poet's working notebooks and diaries are meant. He had constantly kept notebooks and diaries for all his life. The article presents one of the numerous notebooks of Isahakyan of 1941-1944. The 22 pages of the notebook reflect the tragedy that the people endured, the thoughts and experiences of the poet associated with the Great Patriotic War. That is why we symbolically called this notebook “the chronicle of bloody days,” and this is truly a chronicle of the historical struggle of the people. Here, the poet’s unique thoughts about the past and present of Armenia, about its fate are largely expressed. Here also brief treatments of a number of plots and themes that in the future could form the basis of certain works of the Armenian poet took place. The studied notebook is important in particular for revealing the genre of notebooks and diaries in Isahakyan's creative work as well as in Armenian prose of the twentieth century in general.\u0000Данная публикация знакомит читателя с одной из важных страниц творческого наследия Аветика Исаакяна. Имеются в виду особый жанр - записные книжки и дневники поэта. В течении всей жизни он постоянно вел записные книжки и дневники. В статье рассматривается одна из многочисленных записных книжек Исаакяна1941-1944 годов. На 22 страницах записной книжки отражена трагедия, которую переживал народ, мысли и переживания поэта, связанные с Великой Отечественной войной. Именно поэтому данную записную книжку мы символически назвали “летописью кровавых дней”, и это действительно летопись исторической борьбы народа. Здесь во многом выражены своеобразные мысли поэта о прошлом и настоящем Армении, о ее судьбе. Здесь также нашли место краткие обработки ряда сюжетов и тем, которые в будущем могли бы лечь в основу тех или иных художест","PeriodicalId":477990,"journal":{"name":"Գրականագիտական հանդես=Literary Journal","volume":"19 2","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-06-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"141341808","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}