Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր最新文献

{"title":"Սրբանկարչության խորհրդանշական պատկերների ժամանակակից միտումները Հայկ Ազարյանի արվեստում","authors":"Գայանե Պողոսյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-141","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-141","url":null,"abstract":"Հոդվածը նվիրված է Հայկ սարկավագ Ազարյանի սրբանկարչության ժամանակակից լուծումների վերլուծությանը: Հոդվածում դիտարկվում են Ազարյանի ձեռամբ կերտված սրբապատկերներում Տիրամոր պատկերագրության մերօրյա կերպավորումները, նոր շրջանի սրբանկարչության միտումները, ձևավորման հնագույն ակունքներն ու տարբերակիչ առանձնահատկությունները: Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում Հայկ Ազարյանի սրբանկարչության մեջ բյուզանդական սրբապատկերներից, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան արվեստից փոխառված ազդեցությունները: Статья посвящена анализу современных методов иконописи в искусстве дьякона Айка Азаряна. Рассматриваются проблемы современного художественного языка изображения Богоматери в созданных А. Азаряном иконах, а также тенденции в иконописи нового времени, истоки иконографии и их отличительные особенности. В рамках исследования прослеживается влияние византийского и армянского средневекового искусства. The article analyzes the modern methods of icon painting in the oeuvre of Deacon Haik Azaryan. The use of the modern artistic language in the representation of the Holy Virgin in H. Azaryan’s icons, as well as the trends of modern time in icon painting, the origins of iconography and their distinctive features are examined. As part of the study, influences of both Byzantine and Armenian medieval art are discussed.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"63 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135014010","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Դիմանկարը Արա Բեքարյանի արվեստում","authors":"Շուշանիկ Մուրադյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-115","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-115","url":null,"abstract":"Հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ, մանկավարժ, ՀՍՍՀ ժողովրդական նկա-րիչ Արա Բեքարյանի (1913-1986) ստեղծագործական ժառանգության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում դիմանկարները: Սույն հոդվածում առաջին անգամ ուսումնասիրության են ենթարկվում Ա. Բեքարյանի՝ հայ արվեստի, գրականության և գիտության ականավոր գործիչների՝ 1940-1980-ական թվականների ընթացքում վրձնած դիմանկարները: Այդ հարուստ պատկերասրահը զարդարում են նկարիչներ Ալ. Օսմյորկինի, Մ. Սարյանի, Հ. Կոջոյանի, Վլ. Այվազյանի, գրողներ Ե. Չարենցի, Վ. Տերյանի, Վ. Բեքարյանի, Խ. Աբովյանի, կոմպոզիտոր Ալ. Սպենդիարյանի, ռեժիսոր Վ. Աճեմյանի, քանդակագործ Վ. Մելիք-Հակոբյանի և այլոց կերպարները: Վաստակաշատ նկարչի՝ հայ մտավորականների խոսուն դիմանկարներն իրենց ուրույն տեղը զբաղեցնող աշխատանքներ են հայկական կերպարվեստի պատմության մեջ: В творчестве армянского художника, графика, педагога, Народного художника Армянской ССР Ара Бекаряна (1913-1986) важное место занимают портреты. В данной статье впервые изучены портреты выдающихся деятелей армянской науки, искусства и литературы, созданные А. Бекаряном в период с 1940-х по1980-е годы. Данную галерею украшают образы художников М. Сарьяна, А. Коджояна, В. Айвазяна, писателей Е. Чаренца, В. Терьяна, В. Бекаряна, Х. Абовяна, композитора А. Спендиаряна, режиссера В. Аджемяна, скульптора В. Мелик-Акопяна и других. Красноречивые портреты армянской интеллигенции, созданные знаменитым художником, занимают особое место в истории армянской живописи. In the oeuvre of the Armenian painter, graphic artist, pedagogue, People’s Artist of the Armenian SSR Ara Bekaryan (1913-1986), portraits hold a special place. The article examines for the first time the portraits of the eminent figures of Armenian science, literature and art, created by A. Bekaryan in the period between the 1940s and 1980s. The images of the painters M. Saryan, H. Kojoyan, V. Ayvazyan, the writers Y. Charents, V. Teryan, V. Bekaryan. Kh. Abovyan, the composer A. Spendiaryan, stage director V. Ajemyan, sculptor V. Meliq-Hakobyan and others decorate this gallery. These telling portraits of Armenian intelligentsia, created by the renowned artist, took their distinctive niche in the history of Armenian visual arts.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"30 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135014159","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Ս. Հռիփսիմե տաճարի վաղմիջնադարյան հորինվածքի վերակազմությունը","authors":"Արեգ Հասրաթյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-173","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-173","url":null,"abstract":"Վաղ միջնադարում ճարտարապետությունը Հայաստանում բուռն զարգացում է ապրում: Ստեղծվում են եկեղեցական շենքերի մի շարք ինքնատիպ հորինվածքներ, որոնցից են հռիփսիմեատիպ եկեղեցիները: Այս տիպի եկեղեցիներ կառուցվել են ոչ միայն Հայաստանի և Արցախի տարածքում, այլ նաև Վրասանում: Սբ. Հռիփսիմե եկեղեցին գտնվում է Վաղարշապատ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ բարձունքի վրա՝ Հռիփսիմյան կույսերի նահատակության վայրում: Ըստ շինարարության ժամանակակից Սեբեոս եպիսկոպոսի՝ տաճարը կառուցվել է Խոսրով Աբրեուզի կառավարման 28-րդ տարում՝ 618թ.: Շինարարության մասին արձանագրությունները երկուսն են, որոնք հիշատակում են Կոմիտաս Աղցեցու անունը, որը տաճարի կառուցողն է: В раннем средневековье архитектура в Армении переживала бурное развитие. Был возведен ряд церковных зданий оригинальных конструкций. Храмы типа церкви Св. Рипсиме строились не только в Армении и Арцахе, но и в Грузии. Церковь Святой Рипсиме расположена в северо-восточной части города Вагаршапат, на холме, на месте мученической смерти Рипсиме и других дев-христианок. По словам современника постройки, епископа Себеоса, храм был построен в 618 году, на 28-м году правления Хосрова II Парвеза. О строительстве есть две надписи, в которых упоминается имя Католикоса Комитаса Ахцеци как строителя храма. In the Early Middle Ages, architecture in Armenia experienced rapid development. A number of original constructions of church buildings were erected. Temples of the type of St. Hripsime Church were built not only in Armenia and Artsakh, but also in Georgia. St. Hripsime Church is located in the north-eastern part of the city of Vagharshapat, on the hill, where Hripsime and other Christian virgins were martyred. According to Bishop Sebeos, a con-temporary to the construction, the temple was built in 618, in the 28th year of the reign of Khosrov II Parvez.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"47 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135015024","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Երաժշտական կրթության դերը երեխաների և դեռահասների կրեատիվության զարգացման հարցում","authors":"Էդգար Գյանջումյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(1)-63","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(1)-63","url":null,"abstract":"В статье рассматривается роль музыкального образования в развитии креативности детей и подростков, a также некоторые особенности организации учебного процесса, способствующие развитию креативности. The article discusses the role of music education in the development of creativity in children and adolescents, as well as some peculiarities of organization of the educational process that promote the development of creativity.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"93 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135015027","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"«Լուսաբաց» գրական-գեղարվեստական ժողովածուի նկարչական բաժինը","authors":"Մանե Մկրտչյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-105","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-105","url":null,"abstract":"1921 թ. Թիֆլիսում հիմնադրված Հայ արվեստի տուն գրական մշակութային հասարակական կազմակերպությունը՝ «Հայարտունը», գոյատևեց մինչև 1930-ականները և այդ տարիներին բավական ակտիվ գործունեություն ծավալեց։ 1926 թ. Հայարտան գրական բաժանմունքը և պրոլետգրողների ասոցիացիան ստեղծեցին Հայ գրողների միությունը, որն էլ հիմք դրեց «Լուսաբաց» գրական-գեղարվեստական ժողովածուին՝ որպես իր անդամների և ընդհանրապես պրոլետարական գրողների հարթակ։ «Լուսաբացը» ունեցավ հինգ համար՝ տպագրվելով 1927-1930 թվականներին։ Այն ուներ գրական, նկարչական և երաժշտական բաժիններ։ Գրական բաժինն ամենածավալունն է և միակը, որ առկա է բոլոր համարներում։ Ժողովածուի նկարչական բաժնում ներկայացված արվեստագետների մեծ մասը թիֆլիսահայ լավագույն նկարիչներից են, ոմանք «Հայարտունի» անդամներ են։ Ժողովածուի էջերում հայտնված նկարներից շատերն իրենց թեմատիկայով մոտ են Խորհրդային Միության գաղափարախոսությանը՝ ներկայացնելով աշխատավոր բանվոր դասակարգ, արդյունաբերական քաղաք, անգրագիտության վերացում և այլն։ «Լուսաբաց» գեղարվեստական-գրական ժողովածուն հետաքրքիր է դիտարկել թիֆլիսահայ մշակույթի համատեքստում։ В 1921 году в Тифлисе была учреждена литературно-культурная общественная организация Дом армянского искусства «Айартун». Организация действовала довольно активно и просуществовала до 1930-х годов. В 1926 го¬ду Литературный отдел “Айартуна” и Ассоциация пролетарских писателей основали Союз армянских писателей, положивший начало литературно-худо¬жественному сборнику “Лусабац” (“Рассвет”) как платформе для членов Союза и пролетарских писателей в целом. С 1927 по 1930 гг. вышли пять номеров “Лусабаца”. Сборник состоял из литературного, живописного и музыкального разделов. Литературный раздел — самый большой по объему и единственный, представленный во всех номерах издания. Охваченные в разделе живописи ху¬дож¬ники в большинстве своем принадлежали к числу лучших армянских художников Тифлиса, среди которых были и члены “Айартуна”. В духе советской идеологии, нашедшие место на страницах сборника картины изображали рабочий класс, промышленный город, ликвидацию безграмотности и т. д. Художественно-литературный сборник “Лусабац” уместно рассматривать в контексте армянской культуры Тифлиса. In 1921, the literary and cultural public organization House of Armenian Art – \"Hayartun\" was established in Tiflis (Tbilisi). It existed quite actively until the 1930s. In 1926, the Literary Department of \"Hayartun\" and the Association of Proletarian Writers set up the Union of Armenian Writers, which initiated the \"Lusabats\" (“Dawn”) literary-artistic collection as a platform for the members of the Union and proletarian writers in general. From 1927 through 1930, five issues of \"Lusabats\" came out. The journal included three sections: literary, painting and musical. The literary section was the largest and the only one presented in all the issues. In the painting section, the best Tiflis-based Armenian artists were presented, some of them – members of \"Hayartun\". Many of the paintings that appeared on the pages of the collection, in line with the ","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"13 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135014873","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Դիզայնի զարգացումը Սենտ Էտիենում","authors":"Մարտին Հարությունյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-45","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-45","url":null,"abstract":"Ուսումնասիրությունն ընդգրկում է Սենտ Էտիեն քաղաքի դիզայնի զարգացման հայեցակարգն ու դիզայնի բիենալի ներդրումը որպես քաղաքային զարգացման առաջնահերթություն: Исследование охватывает концепцию развития дизайна города Сент-Этьен и введение биеннале дизайна в качестве приоритета городского развития. The study covers the design development concept of the city of Saint-Étienne and the introduction of a design biennale as a priority for urban development.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"134 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135014719","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Կոմպոզիտոր Վարդ Մանուկյանի ստեղծագործական դիմանկարը","authors":"Լիլիթ Արտեմյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(1)-35","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(1)-35","url":null,"abstract":"В статье представлена ​​творческая деятельность одной из замечательных представительниц современного армянского композиторского искусства, талантливого композитора, Заслуженного деятеля искусств РА, лауреата Всесоюзного и Республиканского конкурсов,профессора Вард Геворговны Манукян (1955). Впервые всесторонне изучены и представлены два основных направления деятельности Вард Манукян – творческая и педагогическая, связанные с ними фактические материалы и полный список произведений композитора. Композитор жила плодотворной творческой жизнью. Ею были созданы произведения в кантатно-ораториальном, симфоническом, камерном, хоровом, вокальном, эстрадном и джазовом музыкальных жанрах, в которых превалируют вокальные и хоровые произведения. Наряду с творческой деятельностью В. Манукян преподавала в Ереванской государственной консерватории им. Комитаса. Двухтомное учебное пособие «Անուրջներ» (“Грезы”) с ее вокальными и хоровыми произведениями предназначено для включения в образовательные программы средних и высших музыкальных учебных заведений. The article presents the creative portrait of one of the well-known representatives of contemporary Armenian composition art, the talented composer and music theorist, Honorary Worker of Art of the Republic of Armenia, winner of All-Union and Republic competitions, Professor Vard Manukyan (1955). For the first time, Vard Manukyan’s two main activities – creative and pedagogical, the related to them factual materials and her complete list of works are comprehensively studied and presented. A fruitful composer, Vard Manukyan wrote music in the following genres: cantata-oratorio, symphonic, chamber, choral and vocal, pop and jazz music, in which vocal and choral works predominate. Along with her creative activity, the composer also taught at the Komitas Yerevan State Conservatory. The two-volume textbook with her vocal and choral works «Անուրջներ» (“Dreams”) is intended for inclusion in the teaching programs of secondary and higher musical educational institutions.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"10 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135010790","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Սասունցի Դավթի կերպարը Արտաշես Հովսեփյանի արվեստում","authors":"Նարե Նադարյան","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-123","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-123","url":null,"abstract":"Հավատարիմ մնալով հոդվածի խորագրին՝ ներկայացրել ենք քանդակագործ, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Արտաշես Հովսեփյանի (1931-2017) այն աշխատանքները, որոնք նվիրված են ազգային էպոսին և հատկապես Սասունցի Դավթի կերպարին: Հարթաքանդակները (տուֆ, 1981) գտնվում են Երևանի մետրոպոլիտենի «Սասունցի Դավիթ» կայարանի ստորգետնյա ճեմասրահում և Գաֆեսճյան արվեստի կենտրոնում: Придерживаясь названия статьи, мы представили работы скульптора, Народного художника РА Арташеса Овсепяна (1931-2017), посвященные армянскому национальному эпосу «Давид Сасунский» и, в частности, центральной фигуре Давида Сасунского. Барельефы с изображением героя находятся в подземном фойе станции \"Давид Сасунский\" Ереванского метрополитена (туф, 1981 г.) и в Центре искусств Гафесчяна. In line with the title of the article, we present the works of the sculptor, People’s Artist of the Republic of Armenia Artashes Hovsepyan (1931-2017), representing the heroic character Sasuntsi Davit from the eponymous folk epic. The bas-reliefs with the figure of the hero are in the lobby of the \"Sasuntsi David\" station of the Yerevan Metro (tufa, 1981) and in the Cafesjian Center for the Arts.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"44 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135013980","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"The Oeuvre Of The Armenian American Artist Hovsep Pushman Within The Context Of Western Still Lifes With Chinese Art Objects","authors":"Ani Margaryan","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(2)-56","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(2)-56","url":null,"abstract":"The current research is dedicated to the legacy of the American artist of Armenian descent Hovsep Pushman, the climax of whose oeuvre is still life paintings with highlighted Asian, including Chinese, figurines depicted with the use of the principles of tenebrism, Impressionism and the expressive means of Symbolism. The distinguishing features of Pushman’s approach to this genre are unveiled through analysis of his works, featuring the Tang Dynasty figurines, Chinese porcelain, and antiquities, within the framework of the Western, including American, tradition of still life with Chinese art objects – a genre that emerged in the era of Chinoiserie and the Dutch Golden Age and found new horizons for interpretation in the late XIX – early XX centuries. The concept of inclusion of Chinese artifacts as primary compositional elements, their arrangement within the compositional space and their contextual relation to each other, as well as the Chinese backdrops in Pushman’s canvases are examined in comparison with the Oriental still lifes of his colleagues: William Orpen (1878-1931), Soren Emil Carlsen (1853-1932), Hubert Vos (1855-1935), Roger Eliot Fry (1866-1934), Denman Ross (1853-1935), Claude Raguet Hirst (1855-1942), and Harry Willson Watrous (1857-1940). Thereby we showcase the process of cultivation of the sources of influence and formation of the distinctive style of the Armenian American artist. Մեր գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ամերիկահայ նկարիչ Հովսեփ Փուշմանի ժառանգությանը, ում ստեղծագործության նշանակալից մաս կազմող նատյուրմորտները՝ ընդգծված ասիական, այդ թվում՝ չինական արձանիկներով և ճենապակյա անոթներով, պատկերված են տենեբրիզմի, իմպրեսիոնիզմի և ժամանակի այլ գեղարվեստական ուղղություների սկզբունքների կիրառմամբ։ Այս նատյուրմորտներում Փուշմանի մոտեցման տարբերակիչ առանձնահատկությունները կարելի է բացահայտել նրա այն հորինվածքների վերլուծության միջոցով, որոնցում ներկայացված են Թան դինաստիայի արձանիկներ, չինական ճենապակյա իրեր և հնություններ, դրանք դիտարկելով չինական արվեստի գործեր պատկերող նատյուրմորտի արևմտյան ավանդույթի շրջանակներում, որը ծագել է Շինուազերիի և Հոլանդական ոսկե դարի ժամանակահատվածում՝ գտնելով մեկնաբանման նոր հորիզոններ 19-րդ դարավերջին և 20-րդ դարասկզբին: Փուշմանի կտավներում չինական արվեստի առարկաների ներգրավվածության հայեցակարգը, դրանց դասավորությունը կոմպոզիցիոն տարածության մեջ, դրանց բովանդակային փոխառնչությունները և չինական մշակույթից ներշնչված ֆոներն ուսումնասիրվել են նրա ժամանակակիցների ստեղծած արևելյան նատյուրմորտների հետ համեմատության մեջ, որոնց շարքում են Սորեն Էմիլ Կարլսենը (1853-1932), Հյուբերտ Վոսը (1855 - 1935), Ռոջեր Էլիոթ Ֆրայը (1866 - 1934), Դենման Ռոսը (1853 - 1935), Կլոդ Ռագեթ Հերստը (1855-1942), Ուիլյամ Օրփենը (1878 – 1931) և Հարրի Ուիլսոն Ուոթրոուսը (1857–1940)` վեր հանելու ամերիկահայ արվեստագետի ազդեցության աղբյուրները և ինքնատիպ ոճի ձևավորման գործընթացը։ Наше исследование посвящено наследию американского художника армянского происхождения Овсепа Пушмана, кульминацией творчества которого являются натюрм","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"22 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135063176","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Порождающая грамматика Ноама Хомского и некоторые особенности строения кинопроизведения","authors":"Арсен Амбарцумов","doi":"10.54503/2953-8122.2023.15(1)-92","DOIUrl":"https://doi.org/10.54503/2953-8122.2023.15(1)-92","url":null,"abstract":"В статье рассматривается особенность строения кинематографического произведения на основе порождающей грамматики Ноама Хомского. Говорится о значении в фильме художественного процесса, различного рода трансформаций как в строении предложения, так и в формировании художественного образа в целом. Приводятся примеры из фильма “Рэмбо” и высокохудожественного произведения С. Параджанова “Цвет граната”. Уделяется внимание правилам построения как сюжетного, так и бессюжетного кино. Հոդվածում դիտարկվում է կինեմատոգրաֆիական ստեղծագործության կառուցվածքային առանձնահատկությունը՝ Նոամ Խոմսկու գեներատիվ քերականության հիման վրա: Խոսվում է ֆիլմում գեղարվեստական գործընթացի նշանակության, ինչպես նաև տարատեսակ կերպարանափոխությունների մասին թե՛ նախադասության կառուցվածքում, և թե՛ ընդհանուր առմամբ՝ գեղարվեստական կերպարի կազմավորման մեջ: Բերվում են օրինակներ «Ռեմբո» ֆիլմից և Ս. Փարաջանովի «Նռան գույնը» բարձրարվեստ գեղարվեստական ստեղծագործությունից: Ուշադրություն է դարձվում ինչպես սյուժե ունեցող, այնպես էլ անսյուժե կինոյի կառուցվածքային կանոններին: The article covers the compositional peculiarities of a cinematographic work on the basis of Noam Chomsky’s generative grammar. It also reviews the meaning of the artistic process in the film, various types of transformations both in the structure of a sentence and in the formation of artistic images as a whole. Examples are brought from the “Rambo” film and S. Parajanov’s “The Color of Pomegranates” highly artistic work. Compositional rules for films with and without storyline are considered.","PeriodicalId":496007,"journal":{"name":"Երիտասարդ հայ արվեստաբանների գիտական նստաշրջանի նյութեր","volume":"169 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135014000","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}