Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti最新文献

{"title":"Significance\u0000of determining urinary basic fibroblast growth factor in the diagnosis,\u0000treatment and follow-up children with infantile hemangiomas","authors":"A. Rešić, Jasna Obuljen","doi":"10.48188/hczz.3.2.5","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.5","url":null,"abstract":"Cilj: Primarni cilj ove studije bio je istražiti značaj određivanja bazičnog čimbenika rasta fibroblasta (bFGF) u urinu u razli-čitim fazama rasta infantilnih hemangioma (IH) u djece.Materijali i metode: Provedena je studija istraživanja parova (case-control study). Za potrebe istraživane ciljne skupine kori-šteni su uzorci od pedeset (N=50) djece s IH. Kontrolnu skupinu činilo je stotinu (N=100) zdrave djece usporedive dobi i spola bez IH i vaskularnih malformacija. Za potrebe ovog istraživanja kontrolna skupina bila je podijeljena na fazu 1, koja je odgovarala proliferaciji ispitivane skupine, i fazu 2, koja je odgovarala involuciji ispitivane skupine. Imunotest (ELISA) korišten je za određi-vanje urinskih vrijednosti bFGF-a.Rezultati: Usporedba vrijednosti bFGF-a u fazama proliferacije i involucije u skupini bolesnika s IH nije pokazala statistički značajnu razliku (p=0,893). U kontrolnoj skupini tijekom 1. faze značajno više ispitanika imalo je vrijednosti bFGF u urinu ≥0,31 u odnosu na 2. fazu (P=0,003). Mjereno u fazi proliferacije IH, odnosno u fazi 1 kontrole, u kontrolnoj skupini značajno je više ispitanika imalo vrijednosti bFGF-a u urinu ≥0,31 (najniža vrijednost koja je bila detektabilna na uređaju): 24,0% prema 4,0%; P=0,008. Vrijednosti bFGF-a u urinu u fazi involucije IH u usporedbi između ispitivane i kontrolne skupine (faza 2) nisu pokazala statističku značajnu razliku (P=0,617).Zaključak: Iako se smatra da rast IH nastaje pod utjecajem angiogenih čimbenika, ova studija nije pokazala značaj i korisnost određivanja bFGF-a u urinu u dijagnostici, liječenju i praćenju djece s IH.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"55 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138966799","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Achilles tendon rupture and treatment","authors":"Luka Dagelić, F. Čukelj, Lorena Đula, F. Čukelj","doi":"10.48188/hczz.3.2.7","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.7","url":null,"abstract":"Cilj: Utvrditi najoptimalniji model liječenja ruptura Ahilove tetive kroz pregled znanstvene literature u dostupnim bazama podataka.Metode: Pretraga je izvršena unutar tri baze podataka, uključujući PubMed, ReserchGate i Web of Science, a nakon eliminacije članaka prema unaprijed postavljenim kriterijima odabrano je pet randomiziranih studija za pristup daljnjoj analizi.Rezultati: Studije obuhvaćaju 484 pacijenta s rupturom Ahilove tetive, od čega ih je 244 podvrgnuto kirurškom, a preostalih 240 neoperativnom liječenju. Rezultati različitih testiranja pokazali su kako kirurški pristup ima manji rizik od ponovne rupture, u čijoj se skupini pacijenata ponovna ruptura dogodila u 3,27% slučajeva, dok je kod nekirurške skupine ovaj udio iznosio 9,58%. Međutim, u kirurškoj skupini zabilježene su i veće komplikacije, najčešće povezane s infekcijama i stanjem mekog tkiva. Što se tiče funkcionalnih ishoda, većina studija nije pronašla statistički značajne razlike među skupinama kada su u pitanju snaga, raspon pokreta, opseg potkoljenice ili Leppilahti rezultat. Zaključak: Kirurški pristup liječenju ruptura Ahilove tetive se pokazao sigurnom metodom s odličnim kliničkim i funkcionalnim ishodom koji omogućuje raniji povrat aktivnostima te bolju kvalitetu života u usporedbi s neoperativnim liječenjem.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"37 4","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967128","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"The nurse’s role\u0000in recognizing dermatological changes in individuals with diabetes mellitus","authors":"Matea Goleš, Domagoj Marković, Višnja Kokić Maleš","doi":"10.48188/hczz.3.2.4","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.4","url":null,"abstract":"Diabetes is a chronic, progressive metabolic disease that has now reached pandemic proportions. It’s estimated that 10.5% of the world’s population has diabetes, making it a global challenge that requires attention and innovative strategies from healthcare systems worldwide. While macrovascular complications remain the leading cause of death in diabetes patients, this study provides a detailed description of dermatological changes in these individuals, with a particular emphasis on the severity of diabetic foot conditions. Within the realm of dermatological manifestations, specific changes such as acanthosis nigricans, diabetic dermopathy, and xerosis are thoroughly described, and they are all specific for individuals with type 2 diabetes. Other manifestations, such as diabetic blisters and vitiligo, which are more common in individuals with type 1 diabetes, are also analysed. The study places a special focus on the crucial role of nurses in recognizing skin changes in diabetes patients. It highlights the importance of continuous education about precise insulin application and emphasises the need for regular systematic skin examinations, particularly in areas that are not easily visible to the patient, such as the feet or back. Nurse educators, like physicians, also share the responsibility for demonstrating self-examination skills or conducting joint examinations of these areas during consultations. Ultimately, this study advocates for an active partnership between healthcare professionals and individuals with diabetes to collectively address the challenges presented by diabetes, particularly in terms of dermatological changes.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"3 4","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967281","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Diagnostic\u0000significance of human chorionic gonadotropin as a tumor marker","authors":"Admir Dilberović, Ana Stanić, Mirela Zec","doi":"10.48188/hczz.3.2.3","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.3","url":null,"abstract":"Cilj: Cilj ovog rada bio je odrediti pouzdanost metode za određivanje koncentracije beta podjedinice humanog korionskog gonadotropina (βhCG) i dijagnostički značaj βhCG u krvi kod pacijenata s karcinomom testisa.Metode: Ispitivanje je uključilo 10 pacijenata muškog spola s potvrđenom dijagnozom karcinoma testisa i 10 pacijenata koji nemaju dijagnozu kao kontrolnu skupinu. Vrijednosti izmjerenih koncentracija prikupljene su iz arhive te su potom interpretirane u skladu s ostalom medicinskom dokumentacijom. Metoda istraživanja bila je retrospektivna deskriptivna analiza. U svih ispitanika koncentracija je izmjerena iz seruma koristeći imunokemijski analizator.Rezultati: Provedena je verifikacija mjernog uređaja korištenjem komercijalnih seruma da se potvrdi pouzdanost metode za analizu. Dokazana je točnost, preciznost i ukupna greška metode koja zadovoljava nacionalne kriterije kontrole kvalitete i kriterije proizvođača. Pacijenti s dijagnozom karcinoma testisa pokazali su inicijalno povišene koncentracije βhCG (>0,1 IU/L). Mjesec dana nakon operativnog zahvata provedeno je kontrolno mjerenje, pri čemu su svi pacijenti bilježili smanjenje koncentracije βhCG ispod donje granice osjetljivosti metode (<0,1 IU/L). Koncentracija βhCG kod svih pacijenata bez dijagnoze karcinoma testisa bila je ispod donje granice osjetljivosti metode.Zaključak: Verifikacija metode za određivanje βhCG-a pokazala je zadovoljavajuće rezultate za primjenu u dijagnostici. Na temelju dobivenih rezultata, βhCG se potvrdio kao pouzdan tumorski marker u dijagnostici i praćenju karcinoma testisa. Dobiveni rezultati sugeriraju da je ova pretraga pogodna za uvođenje u probir svih pacijenata koji se javljaju liječniku s boli u testisima, ali i za zdravu populaciju. Rana dijagnostika karcinoma testisa značajno pridonosi povoljnijim rezultatima u liječenju ove bolesti.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"68 s98","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967594","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Povezanost suosjećajne\u0000skrbi s radnim lokusom kontrole i percepcijom psihološke zahtjevnosti posla u\u0000zdravstvu","authors":"Vesna Antičević","doi":"10.48188/hczz.3.2.11","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.11","url":null,"abstract":"Ciljevi: Ciljevi provedenog istraživanja su definirani kako slijedi: a) provjeriti psihometrijske karakteristike Skale suosjećanja; b) ispitati povezanost kvalitete suosjećajne skrbi prema pacijentima s generaliziranim vjerovanjima o kontroli (lokus kontrole) na radnom mjestu, generativnom predanošću i percepcijom psihološke zahtjevnosti posla medicinske sestre.Metode: Ovom presječnom studijom, provedenom tijekom lipnja 2023. godine, obuhvaćene su 183 medicinske sestre zaposlene u KBC-u Split. Primijenjeni su sljedeći upitnici: Spectorova skala radnog lokusa kontrole, Skala psiholoških zahtjeva i kontrole posla, Skala generativne predanosti i Skala suosjećanja.Rezultati: Faktorska analiza Skale suosjećajnosti potvrđuje postojanje četiriju latentnih faktora koji, uz manja odstupanja, sa-držajno odgovaraju faktorima u izvornoj verziji skale i zajednički objašnjavaju oko 50% varijance suosjećanja. Ispitanici visokim ocjenama procjenjuju vlastitu sposobnost suosjećanja s pacijentima, kontrolu nad zahtjevima posla i predanost poslu. Sestrinsku profesiju procjenjuju psihološki zahtjevnom te vlastitu uspješnost u poslu većim dijelom pripisuju internalnim čimbenicima. Re-gresijske analize ukazuju na povezanost ljubaznosti medicinskih sestara s internaliziranim lokusom kontrole na poslu (β=0,20, p=0,009), većom predanošću poslu (β=0,43, p<0,001) i s percepcijom veće psihološke zahtjevnosti posla (β=0,15, p=0,049). Hu-maniji odnos prema pacijentima povezan je s pridavanjem manjeg značaja eksternalnim čimbenicima na poslu (β=-0,16, p=0,043), dok usredotočena svjesnost na pacijenta doprinosi većem osjećaju kontrole nad zahtjevima posla (β=0,16, p<0,032).Zaključci: Nalazi ukazuju na opravdanost korištenja Skale suosjećajnosti na hrvatskoj populaciji. Medicinske sestre iskazu-juvisoke razine suosjećajnosti prema pacijentima, predane su svom pozivu i imaju osjećaj kontrole nad zahtjevima svog posla, a profesionalne perspektive pripisuju vlastitom zalaganju. Viši stupnjevi ljubaznosti, humanosti i usredotočenosti imaju pozitivan učinak na percepciju profesionalnih zahtjeva medicinskih sestara","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"48 11","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967156","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Epididimo-orhitis\u0000u 13-godišnjeg dječaka tokom varicella infekcije – ultrazvučno praćenje","authors":"Roko Škrabić, Neda Bjeliš, Višnja Kokić Maleš, Veselin Škrabić, Marko Šimunović","doi":"10.48188/hczz.3.2.2","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.2","url":null,"abstract":"Varicella is a highly contagious infectious disease that can cause various complications. One of them, epididymo-orchitis, is rare and poorly described in literature, and thus remains seldom thought of, under-diagnosed, and poorly treated. In this report we present the case of a 13-year-old boy initially examined by an infectologist and a pediatric surgeon under the diagnosis of a scrotal bacterial superinfection during a varicella infection. Wrongly treated with antibiotics, he was then examined by a pediatric endocrinologist, diagnosed with epididymoorchitis as a varicella complication, and treated with acetaminophen, ice packs and scrotum suspension, as the 24-hour window for antiviral therapy initiation was missed. Laboratory test showed no signs of infection, while ultrasonography showed enlargement of the right testicle and epididymis with thickening of tunica albuginea and paratesticular effusion. The ultrasound follow up then showed improvement with each examination and a year later a completely normal finding. The hormonal status was normal during the follow up, so was the sperm count. However, sperm mobility was reduced 5 years later and the patient was diagnosed with asthenozoospermia. Hence we must emphasize the role of a varicella infection and its ability to leave a long term consequence to reproductive health. Having in mind the diminished antiviral therapy and still doubtful complication prevention we have to point out the prevention measures, including vaccination and the development of new antiviral methods.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"51 2","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967863","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"\u0000Kontrastna\u0000sredstva na bazi gadolinija u pedijatrijskoj populaciji","authors":"Ira Gabela, Danijela Budimir Mršić","doi":"10.48188/hczz.3.2.9","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.9","url":null,"abstract":"With the advancement of technology and development of magnetic resonance imaging, a major turning point in the field of radiology occurred in the twentieth century. Visualization of all parts of the human body was greatly facilitated while maintaining excellent spatial resolution without the use of ionizing radiation. In the pediatric population, this method is especially useful in the evaluation of the brain, thorax, abdomen, pelvis, and extremities. This is one of the first methods of choice for younger patients due to the non-use of ionizing radiation. Magnetic resonance contrast agents are used to increase the contrast of the obtained image and better resolution. The most used contrast agents include Gadolinium-Based Contrast Agents, whose first application took place in 1983. According to their molecular structure, they are divided into linear and macrocyclic, and in addition, they can be divided into ionic and nonionic. Macrocyclic compounds are generally considered safer due to the lower rate of dissociation of the free gadolinium ion, which is toxic in this form. Gadolinium-Based Contrast Agents have long been believed to be completely safe, but their association with nephrogenic systemic fibrosis was observed in the 2000s, after which the focus was on the use of macrocyclic compounds in pediatric patients for proven safety. In addition to the mentioned side effects, the development of acute allergic reactions is also possible, and more recently, findings on the deposition of gadolinium in tissues have been discovered. Despite the very low rate of all these side effects in pediatric patients, their long-term safety and use in the neonatal age has not yet been established. Precisely because of this, they should be applied with caution, with an emphasis on the application of the lowest possible doses, the use of macrocyclic chelates and a good risk assessment. This review paper collects and analyses so far published research on Gadolinium-Based Contrast Agents in the pediatric population.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"8 5","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967054","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Učinci\u0000strukturirane tjelesne aktivnosti na pacijente u psihijatrijskoj bolnici","authors":"Alena Gizdić","doi":"10.48188/hczz.3.2.10","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.10","url":null,"abstract":"Cilj: Istraživanja su nedvojbeno potvrdila učinak tjelesne aktivnosti na mentalno zdravlje. Svrha ovog istraživanja je detaljno ispitati utjecaj strukturirane tjelesne aktivnosti na smanjenje anksioznosti i poboljšanje mentalnog zdravlja pacijenata smještenih u okviru psihijatrijskog bolničkog okruženja. Cilj istraživanja je pridonijeti boljem razumijevanju tjelesne aktivnosti kao dopunske terapijske metode u liječenju mentalnih poremećaja.Metode: Korišten je eksperimentalni dizajn ponovljenih mjerenja prije i nakon testiranja. Pacijenti u psihijatrijskoj bolnici procijenjeni su pomoću Hamiltonove ljestvice za ocjenjivanje anksioznosti (HAM-A) prije i nakon provedene strukturirane tjelesne aktivnosti. Za analizu podataka korištena je deskriptivna statistika, dok je ANOVA statistička analiza ponovljenih mjerenja primi-jenjena kako bi se testirala razlika između rezultata HAM-A prije i nakon tjelesne aktivnosti u pogledu anksioznosti i somatskih simptoma.Rezultati: 50 pacijenata iz psihijatrijske bolnice sudjelovalo je u istraživanju. Rezultati istraživanja ukazali su na statistički značajne razlike u anksioznosti i somatskim simptomima pacijenata koji su sudjelovali u strukturiranoj tjelesnoj aktivnosti, obuhva-ćajući aspekte ukupnog smanjenja anksioznosti, napetosti, depresivnog raspoloženja, kao i smanjenja somatskih simptoma.Zaključak: Ovo istraživanje pokazalo je da strukturirana tjelesna aktivnost smanjuje anksioznost te poboljšava zdravlje pacijenata u bolničkom psihijatrijskom okruženju. Integracija strukturirane tjelesne aktivnosti kao terapeutske intervencije moglo bi dopuniti postojeće metode liječenja. Daljnja istraživanja, uključujući randomizirane studije, potrebna su kako bi se procijenile koristi primjene.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"23 2","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967603","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Usporedba između magnetne rezonancije dojki i\u0000kontrastne mamografije","authors":"Jelena Teklić, Tatjana Matijaš","doi":"10.48188/hczz.3.2.6","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.6","url":null,"abstract":"Introduction: Imaging modalities such as contrast-enhanced mammography (CEM) and magnetic resonance imaging (MRI) are used as valuable tools for understanding breast pathology. They enable early detection of breast cancer, provide a precise insi-ght into theslesions, and facilitate the monitoring of responses to treatment. Modern CEM improves the detection of breast abnor-malitiesfusing contrast agents and the combination of higher energy levels in a single examination. MRI uses magnetic fields and coils to produce detailed images of breast tissue in high-risk cases, and to evaluate suspicious findings with other imaging methods using different sequences.Aim of the paper: The aim of the paper is to introduce CEM and MRI separately, while also identifying the strengths and weaknesses of each technique. This will facilitate their direct comparison.Discussion: CEM excels in detecting multifocal or contralateral lesions, assessing response to treatment, and identifying microcalcifications. Combining the power of mammography and contrast, CEM has the disadvantages of higher radiation dose, artifacts, and possible reactions to the use of iodinated contrast agent. In contrast, MRI provides detailed images, better lesion identification and treatment assessment and possesses exceptional contrast for breast soft tissue evaluation. It has proven invalua-ble for assessing implant condition and detecting lesions not seen on mammography images. This is crucial for high-risk cases and hiddenstumours. However, MRI has limitations such as artifacts and cost. CEM is a viable alternative to MRI, with high sensitivity.Conclusion: The combined use of CEM and MRI has the potential to transform breast cancer treatment by improving diagnostic accuracy and enabling more personalized treatment approaches, especially in challenging cases, and among high-risk populations with dense breast tissue. With continued technological advances and standardization efforts, CEM and MRI will continue to play a critical role in early cancer detection, lesion characterization, and treatment monitoring, ultimately improving patient outcomes in the field of breast cancer.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"45 8","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138967210","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}

{"title":"Application\u0000of robots controlled by EMG signals in physiotherapy and rehabilitation","authors":"Božo Tomas, Glorija Tomas","doi":"10.48188/hczz.3.2.8","DOIUrl":"https://doi.org/10.48188/hczz.3.2.8","url":null,"abstract":"U ovom radu su prikazane terapije potpomognute elektromiogramom upravljanim robotima (elektromiogram u daljnjem tekstu EMG signal) kod pacijenata koji su preživjeli moždani udar. Pacijentov pokušaj izvođenja zadanog pokreta detektira se praćenjem EMG signala mišića koji kreiraju željeni pokret. Nakon detekcije pokušaja kretanja, robot pomaže pacijentu u izvođenju pokreta u vodoravnoj ravnini. Mjerenjem i vrednovanjem određenih parametara EMG signala tijekom uzastopnih terapija, sustav može pratiti proces oporavka od moždanog udara te individualno prilagođavati terapiju. U radu su navedena neka od dostupnih rješenja primjene EMG signala za upravljanje robota za rehabilitaciju pacijenata koji su preživjeli moždani udar. Također su spomenuti i postupci korištenja pojedinih robota u rehabilitaciji te kako pacijenti i terapeuti reagiraju na te terapije i kako ocjenjuju nedostatke i prednosti istih.","PeriodicalId":240055,"journal":{"name":"Hrvatski časopis zdravstvenih znanosti","volume":"1 3","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138966839","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}