Genetyka pandemii COVID-19

Abstract

Błyskawiczne rozprzestrzenianie się zakażenia wirusem SARS-CoV-2 ma swoją przyczynę nie tylko w biologii tego łatwo przekazującego się zakażenia, lecz również w zwiększeniu mobilności globalnej populacji oraz szybkości transportu międzynarodowego. Z perspektywy historycznej, pandemie wirusowe występowały już w czasach nowożytnych, były spowodowane przeskokiem na człowieka wirusa z rezerwuaru zwierzęcego i również objęły setki milionów mieszkańców ziemi. Dzięki osiągnięciom diagnostyki molekularnej i nowym metodom sekwencjonowania jesteśmy świadkami bieżącej oceny stanu epidemicznego indywidualnych populacji oraz szybkiej ewolucji wirusa. Wpływ tych osiągnięć medycyny na sam przebieg pandemii pozostał umiarkowany. Największe sukcesy w jej opanowaniu odniosły izolowane geograficznie Australia i Nowa Zelandia, które po prostu zamknęły granice zewnętrzne i wprowadziły wielomiesięczne restrykcje dla obywateli. Zostały opracowane szczepionki przeciwko COVID-19, które przetestowano i zatwierdzono do zastosowania. Ich działanie ochronne przed ciężkim zachorowaniem nie budzi wątpliwości. Jednakże następna fala zakażeń COVID-19 ogarnia kolejne kraje, zmienia się jedynie struktura demograficzna chorych, którym młodszy wiek i dobre samopoczucie dawało ułudę wrodzonej odporności.