Zrównoważenie sektora finansów publicznych w Polsce w kontekście wskaźników stabilności fiskalnej

Abstract

Celem artykułu jest ocena stopnia zrównoważenia sektora finansów publicznych w Polsce. Tak postawionemu celowi badawczemu towarzyszy następująca hipoteza badawcza: wysokie wartości deficytów pierwotnych uniemożliwiają ustabilizowanie poziomu długu publicznego nawet w długim okresie. W analizach wykorzystano koncepcję tzw. wskaźników stabilności fiskalnej zaproponowanych między innymi przez W. H. Buitera, O. Blancharda oraz J. Rudina i G. Smitha. Odwołano się do koncepcji schematu C. Ponziego w obszarze wypłacalności państwa. W badaniach wykorzystano dane pochodzące z Eurostatu oraz Dyrektoriatu Generalnego ds. Gospodarczych i Finansowych Komisji Europejskiej. Dane dotyczą okresu 2001–2017. Wykorzystano też prognozy dla lat 2018–2019. Wyniki dla Polski porównywano z wartościami dla wszystkich krajów UE.