Zarządzanie miastem w erze wiedzy i postępu techniczno-technologicznego po doświadczeniach pandemii COVID–19

Abstract

W artykule zaprezentowano rozważania związane z koniecznością redefinicji polityki miejskiej w okresie przesilenia cywilizacyjnego oraz kryzysu związanego z pandemią COVID–19. Analiza odnosi się do wskazania, iż nauka i wiedza oraz postęp techniczno‑technologiczny stwarzają liczne szanse na przezwyciężanie sytuacji kryzysowych, chociażby takich jak zmiany klimatyczne oraz zmiany związane z dostępem do wody, pozyskiwaniem energii, ochroną środowiska czy też opanowaniem pandemii. Podniesiona została także kwestia konieczności pokonywania oporu różnych grup społecznych przed akceptacją i implementacją nowoczesnych idei i rozwiązań. Polityka miasta powinna być ukierunkowana na rozwój usług publicznych, uwzględniających rozwiązania wpisujące się w koncepcję smart city. Aktywne uczestnictwo świadomych mieszkańców w decydowaniu o rozwiązaniach wprowadzanych przez władze miejskie jest jednym z warunków rozwoju miasta.