PANDEMİ SÜRECİNDE YEŞİL ALTYAPI BİLEŞENLERİ OLARAK KONUT YEŞİL ALANLARININ SOSYAL AÇIDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Yeşil altyapı, iklim değişikliği sürecinde en önemli çözüm araçlarından biri olarak ön plana çıkmakta ve ekosistem hizmetlerinin sunulmasını sağlamaktadır. Yeşil altyapının en küçük bileşenlerini konut avlu ve bahçeleri oluşturmaktadır. COVID-19 pandemisi açık yeşil alanlara olan talebi artırmakla birlikte, açık yeşil alanların kullanımı fiziksel teması azaltmak üzere alınan önlemler kapsamında kısıtlanmıştır. Bu kısıtlamalar kapsamında sokağa çıkma yasakları ile büyük yeşil alanların yürüyüş mesafesinde olmaması, park ve bahçelerinin dağılımındaki yetersizlikler nedeniyle insanlar yeşil alanlara ulaşamamıştır. COVID-19 döneminde bahçeli konut ve sitelerde yaşayan bireylerin doğaya ulaşmanın refahını yaşamışlardır. Bu çalışmada Kahramanmaraş kentinde pandemi sürecinin, bireylerin konutlarda peyzaj düzenlemesi yapılmış alanlara algısında meydana getirdiği değişimi araştırmak ve değerlendirmek amaçlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmış, anket verileri frekans analizi ve yüzde analizleri ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda bireylerin konut bahçelerini ve balkonlarını pandemi sürecinde aktif olarak kullandıkları ve sosyalleştikleri alanlar olduğu belirlenmiştir. Sokağa çıkma yasaklarında konut ve site bahçeleri bireylerin yaşamlarının bir parçası olduğu ve yaşam kalitelerini artırdığı ortaya konulmuştur. Konut ve site bahçelerinin yeşil altyapının bir bileşeni olarak değerlendirilmesi gerektiği ve pandemi dönemleri için sosyal açıdan önemli alanlar olduğu vurgulanmıştır. Gelecek senaryosunda kentleri pandemi durumlarına hazırlamak için yeşil altyapı sistemlerine önem verilmesi vurgulanmıştır.